dinsdag 20 februari 2018

Een paar weken overwinteren in Turkije (week 6)


Nog steeds vliegt de tijd voorbij en dat was de zesde week niet anders. Deze week was ons bezoek aan Antalya en het Valentijnsdiner naast de gewoonlijke dingen zoals wandelen, het bezoeken van een van de lokale markten, cay (thee) drinken, of af en toe in een plaatselijk restaurant eten toch wel de meest opvallende dingen.
We gingen met een taxi met Christoffel, de zus van Christoffel (die voor een weekje gekomen was) Ronnie en Rosita naar Antalya. Cristoffel had met de taxichauffeur ook nu weer een voordelige prijs afgesproken om erheen te gaan. Het is wel gemakkelijk om met de bus naar de oude stad van Antalya te gaan maar terug is het een ware puzzel. De taxi bleef ook nu op ons wachten en omdat we met ons zessen waren was het nauwelijks duurder dan wanneer we met de bus waren gegaan.
We gingen eerst naar Kaleici ook bekend als oud Antalya.
Het is het kleine historische deel in het centrum van de levendige moderne stad Antalya. De stad is in bezit geweest van Romeinen, Byzantijnen, de Seljuk Turken en als laatste de Ottomaan Turken.
De grote moderne stad kwam pas op na de Tweede Wereldoorlog. Tot die tijd was Kaleici Antalya. Met de massief stenen muren, kronkelende straatjes en pittoreske oude huizen zo dicht op elkaar gebouwd dat er geen zon te bekennen is in de smalle straatjes.
Kaleici is om de oude Romeinse haven gebouwd en beschermde deze dan ook. Dit was de reden voor het bestaan van Antalya. Zelfs in Romeinse tijden was dit de export plaats vanaf de rijke voedselrijke velden die oostwaarts strekken onder de zuidelijke hellingen van het Taurus gebergte. Vandaag is Kaleici een beschermd district waarbij het behoud van de historische gebouwen voorrang heeft. 
We hadden besloten om onze eigen weg te gaan. Manlief loopt niet zo snel en de zus van Christoffel, Ronie en Rosita waren er nog nooit geweest en wij wilden ook niet alleen de oude stad bezoeken. Natuurlijk gingen we eerst het oude gedeelte van de stad in. Toen we beneden bij de haven kwamen zagen we de anderen ook en we dronken met elkaar iets op een terras. Na een poosje gingen manlief en ik weer verder maar toen we wilden betalen zei de ober dat het niets kostte. Ik voelde me natuurlijk ook nu weer bezwaard en zei tegen de anderen dat ze dan ons drinken nog maar moesten betalen (later bleek dat we het echt gratis hadden gekregen, Christoffel was eerder ook al op dit terras geweest toen zijn ouders hier ook een week waren en  er toen met ze had gegeten)
Gelukkig is er de laatste jaren een lift gekomen om weer vanuit de oude stad naar boven te gaan want dit is een hele klim als je de trappen gebruikt.
Natuurlijk brachten wij er een bezoek aan de Old Bazaar. Hier werd zelfs Viagra Honing verkocht. Belachelijk, ze zetten tegenwoordig overal Viagra voor lijkt het wel. Zou de verkoop van de produchten hier werkelijk door stijgen?
Overal in de Bazaar zijn winkeltjes met nep merkkleding en ik moet zeggen dat het er best heel mooi uitzag.
Intussen was het lunchtijd geworden en het leek ons wel heerlijk om even te zitten en een kleinigheidje te eten.
We kwamen onderweg een oplader voor mobiele telefoons tegen. Wanneer je er geld in werpt (ongeveer €0,25) wordt je telefoon opgeladen. Ik heb nog nooit ergens op straat zo'n kastje zien staan. Ook kwamen we midden in de stad een straatbibliotheek tegen.
We keken in verschillende winkels en wat ik helemaal geweldig vond was de opvang voor zwerfdieren.
De hond die er aan een kettink bij lag had aan zijn halsband een naambordje waarop manager stond. Er kwamen steeds mensen bij het stalletje een die gaven een gift wat mij als katten maar ook als dierenliefhebster natuurlijk wel deugd deed. Natuurlijk doneerde ik ook wat geld.
Er liepen heel wat katten en ook wat honden maar ze zagen er allemaal gelukkig goed uit. Intussen was het bijna tijd geworden om ons weer naar de plaats te begeven waar de taxi op ons stond te wachten maar eerst dronken we nog wat. Het was een heerlijk dag geweest. Ik vind het altijd heerlijk om wanneer ik in Turkije ben een keer naar Antalya te gaan.
Manlief had dit jaar al vroeg voor het Valentijnsdiner besproken. Vorig jaar ging het immers mis en hij wilde niet dat dit weer zou gebeuren. Het Valentijnsdiner werd in het al la carte restaurant gehouden en dit is niet zo heel erg groot. De dames kregen bij binnenkomst in het restaurant een rode roos aangeboden. Verder werd ons een voortreffelijk zes gangen diner voorgeschoteld. Bij alle gerechten was wel iets in hartvorm gemaakt.
Voordat we het nagerecht geserveerd kregen werd er door de kok een taart binnen gereden en deze werd aangesneden. Ik dacht dat we hier een stukje van zouden krijgen als nagerecht maar niets was minder waar. Het nagerecht wat we kregen was enorm en zo mooi om te zien. Het was eigenlijkjammer om er aante beginnen.
Ook kregen we nog een hartvormg blikje met chocolaatjes erin na afloop. Thuis doen we eigenlijk nooit iets aan Valentijn op de keer na dat ik eens een hartvormige cake gebakken heb maar hier in Turkije in dit hotel vinden we het beiden geweldig en romantisch om aan het diner deel te nemen. 
Intussen zijn we al over de helft van onze vakantie maar we verlangen beiden nog niet naar huis.

dinsdag 13 februari 2018

Een paar weken overwinteren in Turkije (week 5)


Hoewel Göynük niet zo ver van Kemer ligt waren wij er nog nooit geweest. We hebben er weleens een nachtje overnacht meen ik toen we een rondreisje maakten van acht dagen maar kwamen er toen laat aan en gingen de volgende morgen al vroeg weer weg.
De vijfde week stond wel in het teken van Göynük want we bezochten er de plaatselijke markt en ging ik een stukje wandelen in de canyon van Göynük.
Deze week kwamen we in contact met Christoffel en een echtpaar (ze komen allen uit België) en ze vroegen of we ook zin hadden om met ze mee naar de markt te gaan. Dat leek ons wel wat want deze markt hadden we nog niet eerder bezocht.
Christoffel regelende dat we voor een schappelijk prijsje met een taxi konden gaan en de taxi wachtte ook nog op ons totdat we weer terug wilden.
We waren vrij vroeg op de markt want sommige kooplieden waren nog bezig om hun waar uit te stallen en sommige zaten nog aan hun ontbijt. Dat ze heel gastvrij zijn was ook nu weer te merken want ze nodigden ons ook uit om iets van hun eten te nemen. Wij deden dit niet want we hadden al in het hotel ontbeten maar het is toch een heel lief en gastvrij gebaar.
Je komt op de verschillende markten ook kooplieden tegen die je ook al zag op andere markten en dan weten ze meestal nog dat je daar ook was.
Ook ging ik met Ronnie, Rosita en Cristoffel (de Belgen) een wandeling maken door de Canyon van Göynük. Manlief ging niet mee omdat hij niet zo best kan wandelen en het pad niet overal even gemakkelijk is. Een taxi bracht ons naar het begin van de weg naar Göynük.
 Op weg naar de ingang van de canyon kwamen we ook nu weer langs huisjes die er armoedig uitzagen. Bij een huisje was het een ware uitdragerij met oude wasmachines, magnetrons en allerlei ander rotzooi. Ik kan me goed voorstellen dat het er in de zomer erg warm is om daar te lopen want nu vond ik het er al warm. Wel zijn er dan wel overal stalletjes waar je vers geperst sap kan kopen. Zelfs nu waren er een paar open.
Bij de ingang van het park moesten we nog geen  €2,- p.p. betalen. Al snel zagen we het water kabbelen. Het was er heerlijk rustig en wonderschoon.
Even schrok ik toen ik even verderop die touwbrug zag hangen (foto is helaas niet zo scherp) en ik was al bang dat we daar over heen moesten maar Christoffel zei dat dat voor de wandeling die wij deden niet nodig was. Wij konden gewoon over een houten bruggetje.
Het pad liep geleidelijk omhoog en dat merkte ik wel aan mijn benen en ook aan mijn ademhaling want ik, en ook de anderen, moesten af en toe wel even stoppen om weer op adem te komen.
Opeens ging het naar beneden en ik vond het niet bepaald gemakkelijk lopen. Er lagen veel losse stenen en je moest uitkijken dat je hierdoor niet uitgleed. Er was ook wel een op een klein stukje een trapje wat wel een leuning had maar dat hield al snel op. 
Toen we beneden waren besloten we dat we ver genoeg gelopen hadden. Je kunt wel veel verder de canyon in maar dan moet je verder op door de rivier baden. Het is echt een outdoor gebied en een stuk verderop mag je er ook alleen maar met een gids in.
Voordat we weer terug gingen rustten we even uit. Heerlijk om hier zo buiten het seizoen te zijn want we zijn nog geen tien mensen tegen gekomen.
Onderweg zagen we stukken boomstam waar water uit kwam. Of dat ook eigenlijk  zo zou moeten bij het stuk boomstam wat er als een onderlichaam van een man uitzag betijfel ik.
Nu we terug liepen was ook beter te zien dat die touwbrug niet bij onze route hoorde.
We gingen het park uit en gingen lopend naar het dorp Göynük dronken daar wat en namen er de Dolmus terug naar ons hotel. We hebben die dag ruim 10 km gelopen. Het was echt de moeite waard om daar te wandelen.
Verder waagde manlief zich deze week nog aan het schieten in het hotel. In het hotel wordt er van alles door het animatieteam georganiseerd.
Ook gingen we deze week eten bij het restaurantje waar we iedere keer wel een paar keer heen gaan als we hier in Turkije zijn. In de kleine dorpjes zie je ook nog steeds verschillende mannencafés.
Hier in Turkije denk ik dat ze geen wasdroger nodig hebben want overal bij de huizen zie je was buiten hangen.
Ook zagen we op het strand bij een man die zat te vissen een belletje aan zijn vislijn hangen en een dobber was er niet te zien. Als hij beet heeft zal het belletje neem ik aan gaan bellen.
Intussen is er nog een Nederlands echtpaar in ons hotel aangekomen. Wij hebben hen eerdere jaren hier ook al ontmoet. Deze week was het bijzonder druk met Turkse gasten voor een heel belangrijk congres. Het hotel wat ook bij ons hotel hoort was zelfs open voor hen en dat is anders alleen maar in het hoogseizoen open. 
Iedere dag zien we de twee schildpadden zonnen in het vijvertje van de hoteltuin. Als we goed kijken kunnen we ze zelfs vanaf het balkon van onze kamer zien.
Ook deze week hebben we weer erg genoten. De tijd vliegt nog steeds voorbij en het was deze week heerlijk weer